رات جا ٻه )2:00( ٿيا ها
ريل جي بوگيءَ ۾،
هو دريءَ جي ڀرسان،
سيٽ تي ويٺو هو!
ريل جي تيز رفتار،
ڦيٿن جي آوازن،
هوا جي شوخ جهلڪن،
هن کي خيالن ۾گم ڪري ڇڏيو هو!“
چانهه پيئو سائين!
چانهه پيئو!
گرم گرم چانهه،
ننڊ ڦٽائي،چست بڻائي”
چانهه واري جي هوڪن،
هن کي اوچتو،
خيالن جي دنيا کان ڌار ڪري ڇڏيو!“
صاحب، چانهه اچي؟
ننڊ ڦٽائي ڇڏيندوَ!”
هن چانهه واري جي ،
منهن ڏانهن ڏٺو،
ٿورو مسڪرائي چيائينس:“
يار چانهه به ڪا اهڙي شيءِ آ،
جيڪا ڪنهن جي ننڊ ڦٽائي!
جيڪڏهن واقعي ۾ تو کي،
اسانکي جاڳائي رکڻو آ،
ته چانهه جي بدران،
اهڙن “خوابن جا ھوڪا” ڏي،
جيڪي اسانجي صدين جي ننڊ ڦٽائي،
اسانجي اکين ۾،
سجاڳي ءَ جا ديپ جلائن!
تنهنجي چانهه سان ته صرف،
ريل جو ٿورو سفر سٺو گزرندو،
پر سندر سپنن سان،
سمورو جيون،
سندر گذرندو!”
ڪاش!
چانهه جي بدران،
خواب عام ٿي وڃن!
ته هن ديس مان،
رات جي تاريڪي،
پنهنجا تڏا ويڙهي،
لڏي وڃي!
0 comments :
جيڪڏهن ممڪن هجي ته پنهنجو تبصرو موڪليو
اهم اطلاع :- غير متعلق، غير اخلاقي ۽ ذاتيارت تي مشتمل تبصرن کان پرهيز ڪريو. انتظاميه اهڙي تبصري کي ختم ڪرڻ جو حق رکي ٿي. هوئن به خيالن جو متفق هجڻ ضروري ناهي.۔ جيڪڏهن توهان جي ڪمپيوٽر ۾ سنڌي ڪيبورڊ انسٽال ٿيل ناهي ته سنڌي ۾ تبصرو لکڻ لاءِ هيٺين خاني ۾ سنڌي لکي ڪاپي ڪريو ۽ تبصري واري خاني ۾ پيسٽ ڪري پبلش بٽڻ تي ڪلڪ ڪريو.۔