تون ته سمجهين ٿي ته
منهنجي موهه جون مرليون سڀيئي
بي سُريون بيڪار ٿيون
۽ درد جو جو هر نانگ ڪارو
ڀٽ ۾ ڀٽڪي مُئو
۽ سندس ئي احساس جيڪو
ڄڻ ته گيڙو ويس آ
مون وڃائي آ ڇڏيو
تون ته سمجهين ٿي ته
منهنجي سمنڊ سان ياري پراڻي وئي ٽٽي
۽ ساحلن تي بي وفائي پيو بڪان
۽ هاڻ ڪائي يادگيري
ڪا ڪياماڙي نٿي مون کي ڇُهي
تون ته سمجهين ٿي ته
مون ڪيٽي بندر
تنهنجي سنيهي جيئن سجاول کي وساري آ ڇڏيو
۽ سڀئي تاڙيون کجيون
جهمپير جون مون ۾ ويون آهن مري
تون الائي ڇا به سمجهين
پر ائين ناهي مٺي
ها، ائين آهي برابر
خودڪشيءَ جي خيال وانگي
سنڌ کي مون سو دفعا آ سوچيو
هر دفعي مون مات کاڌي تو هٿان
هر دفعي هن عاشقيءَ مون کي بچائي آ وڌو
هن ديس جو هڪ هڪ چپو
منهنجي چپن ۾ آ چمي
منهنجي هٿن ۾ جام جيئن
منهنجي اندر جي آسمانن ۾ اُڏامن جي شڪل
هن ديس جي هر هڪ گھٽي
منهنجي رڳن ۾ ٿي لهي
هن ديس جي هر ڪا دري
منهنجي اندر ۾ ٿي کلي
ڇا ڇا نه مون آهي ڏٺو هن ديس ۾
0 comments :
جيڪڏهن ممڪن هجي ته پنهنجو تبصرو موڪليو
اهم اطلاع :- غير متعلق، غير اخلاقي ۽ ذاتيارت تي مشتمل تبصرن کان پرهيز ڪريو. انتظاميه اهڙي تبصري کي ختم ڪرڻ جو حق رکي ٿي. هوئن به خيالن جو متفق هجڻ ضروري ناهي.۔ جيڪڏهن توهان جي ڪمپيوٽر ۾ سنڌي ڪيبورڊ انسٽال ٿيل ناهي ته سنڌي ۾ تبصرو لکڻ لاءِ هيٺين خاني ۾ سنڌي لکي ڪاپي ڪريو ۽ تبصري واري خاني ۾ پيسٽ ڪري پبلش بٽڻ تي ڪلڪ ڪريو.۔