يار
مهراڻ هي ڪوئلو نه ،
بلڪ ڪارو سون آهي.
ها يار آزد ،
چئين سچ ٿو .
اڙي يار آزاد هي اسانجي ملڪيت آ
جنهن تي ڌاريا قابض آهن.
ها ادا مهراڻ ان جو ڪارڻ به ته پاڻ ئي آهيون.
سو وري ڪئين؟
اهو ائين ته اسان پاڻ ئي هنن وڏيرن
کي اڳتي آڻي پنهنجي پير تي ڪُهاڙي هئين آ.
اهي وڏيرا ئي ته اصل دشمن آهن،
جن ڪجهه رپين جي خاطر
ڪجهه مفادن جي ڪري
ڌارين جي هٿ ۾ پنهنجو سڄو ڪارو سون ڏئي ڇڏيو آهي ،
۽
اسان جيڪي حقيقي مالڪ آهيون ،
اهي سڄو ڏينهن
ان ڪاري سون جي کاڻن ۾
اندر لوڙيون ٿا پيا.
آزاد اهو سڀ ڪجهه ان ڪري ٿو ٿئي ته،
پاڻ وٽ تعليم نه رهي آ .
ڪالهه هڪڙو دوست مليو
تنهن کان پُڇا ڪيم،
ته ڏي خبر پيپر ڪئين ٿيو؟
وراڻيائين ته يار پيپر صفا وي آئي پي ٿيو،
پاڻ وارا ماستر هئا فُل ڪاپي ڪرايائون
جيڪي سوال نه هئا سي به آڻي ڏنائون.
آزاد هاڻ جيڪر اهي حال هوندا ته پاڻ ڇا ڪري سگهنداسين.
يار مهراڻ ڪجهه ته ڪرڻو پوندو آواز اٿارڻو پوندو.
نه يار آزاد نه
آواز ڪئين اٿاريون ؟
ڪجهه سُڄاڳ ماڻهو هئا جن آواز اٿاريا تن جا چچريل لاش مليا ،
۽
انهن جي رت جو پلاند به نه ٿي سگهيو .
حافظ نظاماڻي سهي چيو آ ته؛
جيڪي ڀٽائي سچل کي نه سمجهي سگهيا
انهن مان به اميد ڪهڙي رکون.
مهراڻ چوين ته تون به سهي ٿو
پر
مرشد لطيف چوي ٿو؛
تتي ٿڌي ڪاه ڪانهي ويل ويهڻ جي،
اڃان هئين به چيو اٿس
سلطاني سهاڳ ننڊون ڪندي نه ملي.
اڙي يار سج لهڻ وارو آ هل ته گهر هلئون
ڪٿي رستي ۾ ڦرجي نه وڃون.
ها يار هل ته هلئون.
يار مهراڻ هاڻ جاڳڻو پوندو
پاڻ کي به
۽
سڄي قوم کي به جاڳائڻو پوندو.
صبح جو گهر اچجان ته
سڀني ڳوٺ وارن کي
ڪاري سون جو ٻڌائينداسين
انهن ڌارين کي لتون هڻي ڪڍنداسين
انشاء الله.
مهراڻ چڱو هاڻ تنهنجو گهر اچي ويو
الله واهي.
